KRANT LEZEN

M’n oorspronkelijke onderwerp ging over magazines en hun lezers, een onderzoek naar het wie, wat, waar, waarom en wanneer etc. Wie leest de flair en waarom? Heeft dit te maken met wat er in staat, speelt de vormgeving een rol voor diegene die dit leest? Zou een magazine als flair werken met een vormgeving van bijvoorbeeld HUMO? Zou dit nog steeds hetzelfde publiek aantrekken?

Maar aangezien dit zeer algemeen is, en al constant onderzocht wordt door publieke polls en marktonderzoeken was dit eigenlijk overbodig om er nog meer onderzoek naar te doen, een bedrijf zoals dat van flair en humo zal wel weten wat goed verkoopt zeker? Zeker in tegenstelling tot een ’leek’ aan de hogeschool denk ik dan….alhoewel, je weet maar nooit. Stille waters hebben diepe gronden

Mijn onderzoek nu vertrekt vanuit m’n eigen interesse, of eerder ‘lak’ aan interesse.

DE KRANT

Veel mensen lezen dit ‘s morgends bij een koffie, op de trein, op café…..en elke morgen weer opnieuw (zelfs een krant draagt de naam DE MORGEN….zucht.) Het gaat zelfs zover dat vrienden van me de deur niet uitgaan ‘s morgends vooraleer ze de krant gelezen hebben. Want anders is het al “oud nieuws”. Ook het feit dat men echt de krant in handen moet hebben, terwijl je evengoed het internet kan raadplegen (veel overzichtelijker en meer up to date!) of naar het nieuws op tv kan kijken (voor de luiere mens onder ons). Ik ga onderzoeken wat me tegenhoudt om ook eens de krant vast te pakken en ze met NIEUWSgierige interesse te lezen. Is het de layout? Het lettertype? Teveel tekst en te weinig beeld? Heeft het niets met de inhoud te maken, maar met hoe een krant aanvoelt in m’n handen? Of het formaat misschien? Wie zal het zeggen……

…..IK!